[Fic] Unlight : Memo [Izac x Evarist]

posted on 21 Aug 2015 19:20 by nabidmon in Fiction

[Fic] Unlight : Memo [Izac x Evarist]

Paring : Izac x Evarist

Rating : PG-13

Warning : สปอยเนื้อเรื่องในการ์ดตัวละครบ้างนิดหน่อย 

 

--------------------------------------------------

 

       เอวาริสท์ไม่แน่ใจ ว่าระหว่างการเข่นฆ่ากับมนุษย์ด้วยกันเองกับสู้กับปีศาจต่างในโลกนี้ อันไหนมันโหดร้ายหรือยากลำบากกว่ากันแน่ ในทีแรกตัวเขาเองก็ไม่นึกคิดอะไรมากมาย แต่เมื่อความทรงจำกลับมามากเข้า ก็เริ่มมีคำถามในใจว่า 'ทั้งหมดนี้เพื่ออะไร?'


       ขณะเดียวกันเพื่อนสมัยเด็กอย่างไอแซ็คกับดูชิลๆ และจะไม่ค่อยใส่ใจมากนักด้วย 


       ดอลล์ (Doll) ของพวกเขาเป็น...คน? ที่แปลกพอตัว ถึงเจ้าตัวจะบอกว่าทำตามใจ แต่เอาเข้าจริงก็เหมือนกับจะพักเวลาที่พวกเราเคลื่อนไหวผิดไปจากเดิมมากกว่า มีครั้งนึงที่เขาวอกแวกจนเสียหลักพลาดไป ดอลล์ก็หยุดการเดินทางต่อทันที


       ในฐานะทหารแล้วมักก็น่าอายในระดับนึง



          "ถึงเวลาพักแล้วล่ะ" เรดเกรฟพูดขึ้น


       เรดเกรฟไม่ได้สนิทกับเอวาริสท์และไอแซ็คมาก แม้ในความจริงเธอก็พอรู้จักกับทั้งคู่ ทว่าก็มีแค่คุยบ้างให้พอไม่ห่างเหินเกินไป และเธอก็ใช้เวลาส่วนมากไปกับดอลล์  


          "เอวา นายเป็นอะไรรึเปล่า? ตอนสู้เมื่อกี้เหม่ออีกแล้ว ไม่สมเป็นนายเลย" ไอแซ็คพูดขณะควงปืนในมือไปมา

 

       เมื่อกี้ก็เป็นอีกครั้งที่เขาเกือบพลาดท่าหากไอแซ็คไม่มาเปลี่ยนตัวช่วยไว้ได้ทัน

 

          "....ขอโทษ... " เขาถอนหายใจ


          "เพราะความทรงจำเหรอ? นายขอโทษฉันแบบนี้ฟังดูตลกดูไงไม่รู้สิ"


       ทุกคนในทีม เห็นว่าตอนนี้ไอแซ็คเป็นคนเดียวที่ได้ความทรงจำครบมาหมดแล้ว ผิดกับเขาที่ตอนนี้จำได้พอรู้ว่าพวกเรามีความสัมพันธ์อะไรกัน และฝ่าฟันอะไรมาด้วยกัน นอกเหนือจากนี้ก็นึกไม่ออกแล้ว


          "......ความทรงจำที่เพิ่งได้มา... เกี่ยวกับอะไรน่ะ?"

          "ตอนเลื่อนขั้นเป็นผู้บัญชาการ"

          "แล้วไงต่อ?"


       ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือไม่ เขาจับน้ำเสียงที่เหมือนกับเป็นห่วง....? จากไอแซ็คได้


          "นายก็จำได้ ไม่น่าถาม"


       ไอแซ็คขมวดคิ้วทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ เอวาริสท์จนเจ้าตัวจ้องเหงื่อตก




       ไอแซ็คเป็นคนนึงที่ไม่อยากให้เอวาความทรงจำกลับมาครบ และก็ยังไม่คิดที่จะคีนชีพกลับไปด้วยหากเอวายังไม่ได้ทำ เขาเคยไปขอให้ดอลล์ช่วยหยุดการหาความทรงจำขอเอวาต่อ แต่ก็ได้รับคำตอบที่น่าผิดหวังมา


          "จะหาความทรงจำต่อหรือไม่นั้น เจ้าตัวต้องตัดสินใจเอง"


       มันก็จริง แต่ไอแซ็คกลัว


       กลัวว่าถ้าหากเอวาได้ความทรงจำกลับมาครบแล้ว เจ้าตัวจะห่างเหินไปเหมือนกับตอนนั้นอีก ถ้าเกิดแบบนั้นอีกรอบเขาคงเป็นบ้าไปแน่ๆ ตัวเขาไม่เคยพอใจที่เอวาจะต้องไปเข้าใกล้ราชินีอะไรนั้นนัก เพราะระยะห่างที่เอวาสร้างให้กับเขามันมากกว่าแต่ก่อน มากจนมาสู้กันในขณะที่แทบไม่เคยทำมานานแล้ว เขากลัวว่ามันจะเป็นแบบนั้นซ้ำสอง ถึงจะรู้ดีว่าโชคดีแค่ไหนแล้วที่ได้เจอกันในโลกแห่งนี้อีกครั้ง แถมยังจะได้เดินทางด้วยกันอีก แบบนี้คงเรียกได้ว่าโลภรึเปล่า?

 

          "เอวา... ฉันไม่อยากให้นายหายไป"

          "ฉันจะหายไปไหนล่ะ?"


       หน้าเข้มๆ ของเอวาเวลาพูด ในสายตาคนปกติมันอาจจะดูเฉียบคม แต่สำหรับเขามันน่ารัก


          "หายไปจากสายตาฉันล่ะมั้ง?"

          "ไม่ไปไหนหรอก ถึงตายก็ไม่ได้หายไปอยู่ดีไม่ใช่เรอะในโลกนี้น่ะ"

          "ถึงอย่างงั้นก็ห้ามตาย...."

          "เดี๋ยวนี้กล้าสั่งฉันด้วยงั้นรึ?"

          "ไม่ได้สั่ง.... แค่ขอ........" ไอแซ็คโน้มตัวไปซบไหล่ขอเอวา ซึ่งทีแรกเจ้าตัวพยายามจะผลักออก แต่พอรู้สึกถึงความเหนื่อยอ่อนจากอีกฝ่ายได้ จึงหยุดการกระทำลง


       ......สำหรับเขา เอวาตายครั้งเดียวก็เกินพอ ไม่ต้องซ้ำสองหรอก


          "กังวลมากไปแล้ว"


       ไอแซ็คยิ้มทันทีที่ได้ยินเอวาพูดว่าแบบนั้น เมื่อก่อนเขามักจะพูดกับเอวาแบบนี้


          "แค่คำพูดไม่ช่วยให้นายกังวลหรอกน้า~ ขอรางวัลด้วยซิ อุตส่าห์ช่วยเจ้านายจากปีศาจทั้งที"


       เอาวาริสท์แทบจะกุมหัวเมื่อไอแซ็คผละตัวมาทำหน้ายิ้มเหมือนสุนัขอ้อนเจ้าของใส่


          "อย่าทำตัวเหมือนหมาไปหน่อยเลย"

          "อ้าว... แต่ฉันก็เป็นหมาจริงๆ นี้"

          "ยอมรับด้วย?"


       ไอแซ็คพยักหน้ารับจนเอวาริสท์ต้องถอนหายใจ


          "ไม่มีหรอกของพรรค์นั้นน่ะ ครั้งที่แล้ววันเกิดนายฉันยังไม่มีอะไรจะให้เลย"



 

       ถึงอย่างงั้นไอแซ็คก็ยังคงยิ้ม ยิ้มแบบไม่น่าวางใจอีกด้วย 


          "...ขอบคุณที่ช่วยฉันเอาไว้นะไอแซ็ค...........แค่นี้พอรึเปล่า?"

          "ม้าย.....~"

          "งั้นนา-"


       เอวาริสท์ยังไม่ทันจบประโยคของตน เจ้าหมาสงครามก็ขโมยหอมแก้มตนไปก่อน


          "......"


       ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก น่าจะเป็นคำพูดที่ฟังดูดีกว่าเขิน แก้มแดงรื่อๆ ปรากฎบนใบหน้าขาวๆ ของเอวาริสท์


          "ทำอะไรของนาย....."

          "ขอรางวัลไง เมื่อก่อนให้ออกจะบ่อย"

          "....อย่ามาล้อเล่น ถึงฉันความทรงจำจะไม่ครบแต่ไม่ได้ความว่าฉันจะไม่รู้หรอกนะ"

          "ก็ถ้าขอมากกว่านี้จะให้ไหมล่ะ?"


       ไม่มีคำตอบใดๆ มีเพียงด้ามดาบของเอวาริสท์ที่เสยหน้าของไอแซ็คเท่านั้น




       เรดเกรฟมองการกระทำของทั้งสองอยู่ข้างร่างของดอลล์ บางทีทั้งสองคงลืมไปแล้วก็มีเธออยู่ตรงนี้ด้วย ทำให้งานอดิเรกของเธอเป็นไปอย่างง่ายดาย


          'มนุษย์เนี่ย มีเรื่องให้ประหลาดได้ตลอดจริงๆ'


       ทีแรกก็อยากจะทักขึ้นมา แต่คิดอีกที....



       ไม่ดีกว่า.....

 



--------------------------------------------------

ส่งรีเควสเพื่อน

แต่งยากเวอร์ เพราะไม่เคยเล่นเกม T^T

พยายามค้นข้อมูลหา กับลองเล่นเกมไปบ้างแล้วนะ แต่ก็ได้ข้อมูลที่ใช้แต่งฟิคได้มาน้อยมาก

ขอบคุณหลายๆ ท่านที่ให้ข้อมูลในการแต่งมาด้วยนะคะ ตัวละครมันจะแลดู OC เพราะงี้แล ขอโทษด้วยนะคะ (เขาห้ามเผยแพร่เนื้อเรื่องในการ์ดกัน)

แต่คู่นี้น่ารักพิลึกค่ะโดยเฉพาะช่วงความทรงจำกลางๆ เรื่องนี้ล่ะ

ส่วนที่ว่าทำไมใช้เรดเกรฟก็เพราะว่าปาร์ตี้ของจขบ.ตอนนี้เป็นแบบนี้แหละ 555

ถ้ามีใครพอทราบ ขอคำแนะนำวิธีเก็บแรร์การ์ดได้ไหมคะ ;w;''

 

Comment

Comment:

Tweet

sad smile sad smile sad smile

#1 By คอนโดรัชวิภา (110.77.196.39|10.44.44.163, 110.77.196.39) on 2015-08-24 11:48