[Fic] Vanguard : Strom Time [Miwa x Aichi]

posted on 14 Jul 2014 01:00 by nabidmon in Fiction

[Fic] Vanguard : Strom Time [Miwa x Aichi]
Paring : Miwa x Aichi
Rating : NC -18 
 

-----------------------------

 


        กิ๊งก่อง~

 


        เสียงออดดังลงมาจากชั้นล่าง เรียกคนที่กำลังนั่งทำการบ้านอยู่ให้ไปเปิด ไอจิอดจะสงสัยน้อยๆ ไม่ได้ว่าในวันที่พายุเข้าหนักขนาดนี้จะยังมีใครอุตส่าห์ถ่อมาถึงหน้าบ้านเขาอีก

 


            "จะลงไปเดี๋ยวนี้คร้าบ!"

 


        เมื่อวิ่งไปเปิดประตูแล้ว ไอจิก็ต้องตกใจกับสภาพของบุคคลที่มา

 


            "มะ-มิวะคุง! มาทำที่บ้านผมทำครับเนี่ย!!"

 


            "โทษทีนะ.... ขอเข้าไปก่อนได้ไหม?"

 


            "อะ-อื่อ... เดี๋ยวผมไปเอาผ้าขนหนูมมาให้นะครับ"

 


        ไอจิพูดก่อนจะวิ่งพรวดพราดออกไป เพราะสภาพของมิวะตอนนี้ดูไม่ได้เอาซะเลย ไม่ต่างจากลูกหมาตกน้ำสักนิด ก็เล่นฝ่าพายุซะขนาดนั้นนี้นา

 



            "โอ้ยขอบใจมากเลยน้าไอจิ ทั้งหาเสื้อให้แถมยังเตรียมน้ำอาบให้อีก"

 


        มิวะเดินออกมาจากห้องน้ำไปยังห้องครัวทั้งที่ยังมีผ้าขนหนูพาดบ่าอยู่ นับว่าโชคดีที่เขามักจะมาค้างไอจิอยู่เสมอเลยมีเสื้อให้เขาใส่

 


            "มิวะคุงต่างหาก มาทำที่บ้านผมในเวลาแบบนี้ครับ....."


            "พอดีฉันเพิ่งกลับจากโรงเรียนน่ะ แต่วิ่งฝ่าพายุไปถึงบ้านไม่ทัน เลยจะขอค้างที่บ้านนายสักคืนได้ไหม?"

 


            "ไม่มีปัญหาหรอกครับ มิวะคุงเองก็มาค้างผมบ่อยๆ นี้นา"


            "แล้วแม่กับเอมิจังไปไหนล่ะ?"

 


            "พอดีไปเยี่ยมคุณยายที่ต่างจังหวัดน่ะครับ ความจริงจะกลับวันนี้แต่พายุดันเข้าซะก่อน"

 


            "นายก็เลยอยู่บ้านคนเดียว... สินะ......?"

 


        ไอจิทำได้แค่ยิ้มๆ ก่อนจะมีเสียงบางอย่างดังขึ้นมาขัดจังหวะ

 


        โครก.....

 


            "อุ-....เสียงกระเพาะใครร้องล่ะเนี่ย~"

 


        แค่มิวะทัก ไอจิก็หน้าแดงไปถึงหู พลางกุมท้องตัวเองแน่นจากความเขินอาย

 


            "ไม่ต้องเขินหรอกน่า เรื่องแค่นี้เอง ฉันเองก็เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน" 

 


        พูดแล้วก็เดินไปยังตู้เย็น หาวัตถุดิบที่พอจะทำอาหารได้ แต่จะว่าไปแบบนี้มันก็เหมือนกับสามีกำลังทำอาหารให้คุณภรรยาเลยเนอะ....

 


        เอ้ย! ไม่ใช่ดิ!!!

 


            "งื่อ.... ขอโทษที่รบกวนนะครับ มิวะคุง..."

 


            "ไม่เป็นไรหรอก อีกอย่างถ้าฉันไม่อยู่นายก็คงกินบะหมี่ถ้วยล่ะสิเนี่ย"

 


        มันก็ใช่แหละนะ.... ไอจิไม่ปฏิเสธความจริงข้อนั้นเลย เพราะฝีมือการทำอาหารของเขานั้นมันแย่เกินทน หลายครั้งที่เขาอยู่บ้านคนเดียว ไคคุงก็มักจะมาช่วยทำอาหารที่บ้านให้บ่อยๆ

 

 

 

            "ถ้าเป็นแบบนั้นจะเอาแรงที่ไหนมาสู้ชาวบ้าน ในฐานะที่เป็น 'เพื่อนท่านมิวะคนนี้จะไม่ยอมเด็ดขาด!" มิวะพูดพร้อมกับชี้มีดทำครัวมาทางผม


            "เพราะงั้น! จงมาเป็นลูกมือข้าซะ เซ็นโด ไอจิ!!!" พูดจบมิวะก็บรรจง(?)สวมผ้ากันเปื้อนให้กับไอจิทันที


 

        ดะ-เดี๋ยวๆ !! เขายังไม่อยากทำครัวระเบิดน้า~




        ถึงแม้อาหารมื้อเมื่อกี้มันจะแลดูไปได้สวยครึ่งไม่ครึ่งก็เถอะ แต่ก็ถือว่าประสบความสำเร็จล่ะนะ ไอจิเวลากินข้าวเนี่ยน่ารักจังเลยชักอิจฉาเจ้าไคมันยังไงไม่รู้สิ อา.... อิจฉาเข้าหมอนั้นจริงๆ เลยแหะ......

 


        มิวะรู้สึกเหมือนตัวเองพ่ายแพ้เล็กๆ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะไปยืนแทนในตำแหน่งของไคในสายตาไอจิ

 


            "หืม...?"

 


        รูปถ่ายใบเล็กๆ บนโต๊ะดึงดูดสายตาของมิวะไปเล็กน้อยก่อนเจ้าตัวจะเดินไปหยิบรูปนั้นมาดู สิ่งที่อยู่ในรูปนั้นทำให้มิวะแทบร้องไห้ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่เจ้าขี้แพ้คนนึง

 


            "วะ-หวา มะ-มิวะคุง... รูปนั้นมัน......."

 


        ไอจิที่เข้ามาในห้องทีหลังก็หน้าแดงจนทบไหม้ เมื่อเห็นชายอีกคนกำลังดูรูปใบนั้นอยู่

 


            "อะไรแค่รูปของเจ้าไคเอง ไม่เห็นต้องอายซะหน่อย"

 


        มิวะยังคงน้ำเสียงอารมณ์ดีไว้เช่นเคย ทั้งที่ความจริงในหัวเขากรีดร้องจนแทบบ้า

 


            "กะ-ก็มัน...."

 


            "เอาน่าๆ คิดมากเกินไปแล้ว" รูปนั้นถูกโบกไปมาก่อนจะโดนวางไว้ที่เดิม

 


            "งื้ออ๊ะ! มิวะคุงจะนอนเตียงรึเปล่าครับ?"

 


            "อะ-หืออา.... นอนด้วยกันก็ได้นี้.... คืนนี้ท่าทางจะหนาวด้วย"

 


            "นั้นสินะครับ.... งั้นนอนด้วยกันแล้วกันเนอะ" ไอจิพูดพร้อมๆ กับรอยยิ้ม ทำให้ใจของมิวะสดใส
ขึ้นในพริบตา

 

 


            "งั้นนอนด้วยกันเลยไหมล่ะ......?"

 


            "ครับ......หวา!!"

 


        ไม่ทันได้เตรียมตัวไอจิก็โดนมิวะจับเหวี่ยงขึ้นไปบนเตียงแถมยังขึ้นคร่อมอีกต่างหาก ข้อมือของไอจิถูกอีกฝ่ายตรึงไว้กับเตียงแน่น ใบหน้าของผู้รุกขยีบเข้ามาใกล้กับไว้หูพร้อมกับกระซิบเบาๆ

 


            "ขอครั้งนี้.... สักครั้งได้ไหม?"

 


        แน่นอนว่าไอจิไม่ค่อยเข้าใจความหมายของสิ่งที่อีกฝ่ายพูดเท่าที่ควร


           

            "มิวะคุง...อ้า!"


        ไม่ทันที่จะได้เอ่ยประโยคอะไรตอบกลับ มิวะก็ขบเข้าที่ใบหูของไอจิน้อยๆ เรียกเสียงครางให้ตนเองได้ยิน มือเองก็เริ่มอยู่ไม่สุขเริ่มเลิกเสื้อของไอจิทีละน้อย ปลดกระดุมเสื้ออีกฝ่ายอย่างใจเย็น


        ไอจิพยายามจะต่อต้านเล็กน้อยแต่จู่ๆ ก็รู้สึกหมดแรงเข้าเฉยๆ มีแค่ความรู้สึกร้อนที่แน่นอยู่ในอก มิวะเองไม่ยอมหยุดง่ายๆ เมื่อปลดกระดุมครบก็เริ่มลามไปยังส่วนล่างที่เพียงเกี่ยวดึงก็หลุดออกไปอย่างง่ายดาย ริมฝีปากเอื้อมไปประทับกับร่างบางที่นอนหลับตาปี้แน่น ลิ้นสอดแทรกเข้าไปหาความหวานในนั้น ตอบโต้อย่างไม่คล่องแคล่ว


            "อื่อ....."


        จากตอนแรกที่พยายามจะต่อต้าน ความคิดนั้นก็หายไปจนหมด มือคว้าไปเกาะไหล่กับร่างสูงที่อยู่ตรงหน้า เมื่อรับรู้ของการตอบสนองของไอจิ มิวะก็รุกสู่ระดับต่อไปทันที เริ่มจากการเลียยอดอกสีหวานนั้นและบีบมันไปพร้อมๆ กัน


            "อ๊ามิวะ....คุง........"


        อารมณ์ที่ถูกปลุกเร้ายิ่งถล้ำลึกขึ้นไปเรื่อยๆ จนไอจิเริ่มหวาดกลัวว่ามันจะบานปลายไปมากกว่านี้ ก่อนที่จะได้เอ่ยปากห้ามอะไรก็รู้สึกได้สึกสิ่งแปลกปลอมที่แทรกเข้ามายังช่องทางด้านหลัง


            "อ๊า!!!" น้ำตาไหลออกมาเล็กน้อยจากการกระทำครั้งแรกที่ไม่คยลองกับใครมาก่อน


            "แค่นิ้วน่ะ.... ใจเย็นก่อนนะคนดี"


        มิวะจูบซับน้ำตาให้กับไอจิก่อนจะเริ่มขยับนิ้วช้าๆ และแทรกนิ้วที่สองเข้าไป


            "อา....อื่อ!!! มิ...วะ.........คุ...ง"


        นิ้วที่สามถูกแทรกตามไปแบบไม่รอช้า จนไอจิจิกนิ้วเข้ากับแผ่นหลังมิวะแน่น นิ้วกวาดหาจุดสีหวาน เล่นไปเล่นมาในช่องทางนั้นและในที่สุดไอจิก็ต้องปลดปล่อยออกมาตามความต้องการที่ทนไม่ไหวมาเปรอะเปื้อนหน้าห้องตนเอง


        เมื่อเห็นดังนั้นมิวะก็ไม่รังเกียจแถมยังเลียทำความสะอาดให้อีกด้วย


            "ยะ-อย่า.... มันสกปรกนะ.........."


            "ไม่เลย... อร่อยดีออก~"


            "มิวะ....คุง.........อ๊า!!!! ตะ-ตรงนั้น...."


        เมื่อเจอจุดที่ควานหามานานมิวะก้รีบถอนนิ้วทั้งหมดออกและแทนที่ด้วยแก่นกายของตนเองอย่างรวดเร็ว


            "อ๊า!! ยะ-หยุดก่อนเถอะ......มิวะคุง..... อื่อ!!!..."


            "ทนหน่อยนะ... แปบเดียวเท่านั้นล่ะไอจิ........"


        แก่นกายร้อนเริ่มขยับช้าๆ ก่อนจะเปลี่ยนจังหวะเป็นอีกแบบโดยที่ไอจิไม่ทันตั้งตัวจึงทำให้แค่เด้งสะโพกรับตามจังหวะอีกฝ่ายเท่านั้น การบรรเลงรักเป็นไปอย่างเนิ่นนาน


        กึก!


            "จะออก...แล้ว....... อ๊า!!!!"


        ไอจิปลดปล่อยออกมาอีกครั้งพร้อมกับมิวะที่ปล่อยคราบสีขาวขุ่นไว้ในร่างกายของร่างบาง และในที่สุดไอจิก็ทนความเหนื่อยล้าจากการร่วมรักครั้งแรกไม่ไหว หลับไปก่อนที่มิวะจะได้เริ่มครั้งที่สองต่อไป





            'ตายล่ะหวา... เผลอไปหน่อย.......'

 


        มิวะทำได้แค่สำนึกผิดทีหลัง เพราะต้องกลบเกลื่อนร่องรอบที่ตนเองทำลงไปกับไอจิ ขืนความแตกล่ะยุ่งแน่

 


            'เรื่องนี้จะบอกกับไคไม่ได้เด็ดขาดเลย!'

 


        ถ้าบอกไปมีหวังเขาจะโดนเอาไปต้มยำทำแกง ปล่อยป่าปล่อยเขายังไงบ้างก้ไม่รู้ ที่แน่ๆ เขาต้องกลบร่องรอยพวกนี้ให้หมดก่อน ส่วนตอนเช้าก็ทำได้แค่หวังว่าไอจิจะมองว่ามันเป็นแค่ฝัน

 


        ...... แต่จะว่าไป.... ก็อยากทำอีกสักรอบจังเลยนะ.........

 


        เจ้าหนุ่มผมเหลืองทำได้แค่คิดแค่นั้นไปก่อนจริงๆ แต่เรื่องจะทำอีกรอบไหมน่ะ.... 




        ก็ไม่รู้สินะ.....~

 


--------------------------------

นับวันแลดูบล็อกนี้มันจะหื่นขึ้นนะเนี่ย =w=''


มีแต่เอนซีมาลงเหอะๆ


edit @ 21 Oct 2014 23:18:25 by Mishine

edit @ 24 Mar 2015 00:16:42 by Mishine

Comment

Comment:

Tweet

#3 By (49.230.131.85|49.230.131.85) on 2015-05-13 22:00

สุดยอด


#2 By (49.230.160.226|49.230.160.226) on 2015-02-26 19:00

#1 By (49.230.187.34|49.230.187.34) on 2014-11-12 18:02